Co musi się zmieścić na kartoniku suplementu diety?

W skrócie

• Treść oznakowania suplementu diety przychodzi do drukarni gotowa i zatwierdzona – znakowanie ustala podmiot wprowadzający produkt do obrotu. Problemem jest miejsce na kartoniku.
• Miejsce zabierają też elementy techniczne – kod kreskowy, pole pod numer partii i datę minimalnej trwałości oraz kod 2D. Wchodzą do układu na równi z treścią.
• Pole pod nadruk zmienny zostaje bez lakieru – lakier UV i folia (nie wszystkie) pogarszają przyczepność nadruku inkjet i odbijają światło przy odczycie.
• Wysokość liter ma dolną granicę wynikającą z przepisów o przekazywaniu konsumentom informacji na temat żywności, więc czcionki nie da się zmniejszać bez końca.
• Za treść oznakowania i jej zgodność z przepisami odpowiada podmiot wprowadzający produkt do obrotu. Drukarnia odpowiada za wykonanie, czyli czytelność, kontrast i zgodność z zaakceptowanym plikiem.

Marka ma zwykle zatwierdzoną treść etykiety i gotowy projekt graficzny, w którym front wygląda dokładnie tak, jak na wizualizacji. Przy pierwszym układzie na rozkroju okazuje się, że skład nie mieści się na ściance bocznej, a pole pod numer partii nie ma gdzie wejść. Przepisy są w treści już spełnione, więc problem jest projektowy i rozwiązuje się go przed wykonaniem wykrojnika.

Co trafia na kartonik – treść i elementy techniczne

Elementy dzielą się na dwie grupy, które w projekcie zachowują się zupełnie inaczej. Treść przychodzi gotowa i jest nienaruszalna. Elementy techniczne mają wymagania co do pozycji, otoczenia i wykończenia powierzchni.

Suplementy diety są środkami spożywczymi, więc ich znakowanie podlega dwóm porządkom naraz. Zakres obowiązkowej treści wynika z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 roku w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety oraz z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Aktualny tekst ujednolicony jest publikowany w Internetowym Systemie Aktów Prawnych i to tam sprawdza go podmiot wprowadzający produkt do obrotu. Nakon nie śledzi zmian prawa i nie opiniuje treści oznakowania.

Czytelność – co przepis oznacza dla projektu

Zmniejszanie czcionki jest pierwszym odruchem, kiedy treść się nie mieści, i ma twardą granicę. Rozporządzenie 1169/2011 o przekazywaniu konsumentom informacji na temat żywności wymaga, żeby obowiązkowe dane były drukowane czcionką o wysokości x co najmniej 1,2 mm, a przy opakowaniach, których największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 80 cm², co najmniej 0,9 mm. Wysokość x jest zdefiniowana w załączniku IV do tego rozporządzenia i nie jest tym samym co stopień pisma.

Dla układu oznacza to, że tekst obowiązkowy idzie na jednolite tło, nie na zdjęcie, bo kontrast musi działać na całej długości bloku. Grafika nie może przykrywać ani przerywać obowiązkowych danych. Lakier błyszczący na tekście czytanym pod światło pogarsza czytelność bardziej, niż to widać na monitorze, więc przy wyborze wykończenia warto wziąć pod uwagę także tę ściankę, na której siedzi skład.

Pole bez lakieru pod numer partii i datę

Pole bez lakieru najczęściej wypada z projektu i najtrudniej je potem dodać. Data minimalnej trwałości i numer partii trafiają na kartonik zwykle u klienta, na linii pakującej, nadrukiem zmiennym. Taki nadruk potrzebuje powierzchni bez lakieru, bo lakier UV i folia (nie wszystkie) pogarszają przyczepność nadruku inkjet i odbijają światło, przez co czytnik może nie odczytać kodu.

Pole ustala się na etapie projektu, przed wykonaniem wykrojnika. Przy uszlachetnieniu całej powierzchni zostawia się w tym miejscu niezalakierowane okienko – w plikach produkcyjnych oznacza się je po prostu jako „bez lakieru”. To samo dotyczy pola pod kod 2D, jeśli produkt go ma. Późniejsze dołożenie takiego pola oznacza nowe narzędzie i nową akceptację, więc pytanie o nadruk zmienny pada u nas przy wycenie, a nie przy druku. Przy kartonikach na leki dochodzą do tego wymagania, których suplement diety nie ma – opisuje je osobny wpis o Braille’u, numerze serii i kodzie 2D na kartoniku leku.

Wykończenia dobiera się więc do układu, nie odwrotnie. Zakres i ograniczenia opisuje strona lakierowanie.

Nie mieści się – trzy wyjścia

1. Większy kartonik. Najprostsze i najdroższe. Zmiana wymiaru to zmiana konstrukcji, liczby użytków na arkuszu i ceny jednostkowej, a przy produkcie, który stoi na półce obok konkurencji, także zmiana proporcji opakowania.

2. Mniejsza czcionka do granicy dopuszczalnej. Działa tylko do progu z poprzedniej sekcji i ma swoją cenę. Tekst na granicy czytelności jest tekstem, którego konsument nie przeczyta, a kontrola może to zakwestionować.

3. Przeniesienie części informacji na ulotkę dołączaną. Najczęściej wybierane przy rozbudowanym składzie. Ulotki produkujemy od 250 sztuk, z łamami od 35 mm i maksymalnie czterema łamami, w terminie 5 dni roboczych. Ulotka produktowa falcowana i kartonik powstają wtedy w jednym zleceniu, w tym samym nakładzie i jednej dostawie.

Właściwą drogę wybiera się razem z konstruktorem przy projekcie konstrukcji, zanim powstanie wykrojnik. Kartonik projektuje się pod opakowanie bezpośrednie – butelkę z kapsułkami, słoiczek, blister, saszetkę z proszkiem, ampułkę z płynem albo butelkę z kroplomierzem – i to jego wymiar po napełnieniu wyznacza dostępną powierzchnię. Suplementy wprowadza się do obrotu w formie umożliwiającej dawkowanie, w odmierzonych ilościach jednostkowych, więc opakowanie bezpośrednie jest zwykle małe, a kartonik ma przez to mało miejsca na treść.

Kto za co odpowiada

Za treść oznakowania, jej zgodność z obowiązującymi przepisami i za powiadomienie Głównego Inspektoratu Sanitarnego o pierwszym wprowadzeniu produktu do obrotu odpowiada podmiot wprowadzający suplement diety na rynek. Rejestr powiadomień prowadzi organ sanitarny, a drukarnia nie jest stroną w tym procesie.

Nakon odpowiada za wykonanie, czyli czytelność druku, kontrast, zgodność z zaakceptowanym plikiem, kontrolę pierwszego arkusza, ostateczne wymiary oraz jakość druku i pozostałych operacji produkcyjnych. Pliki weryfikujemy technicznie – spady, rozdzielczość, przestrzeń barwna, pozycja kodu, obecność pola bez lakieru – ale nie oceniamy treści merytorycznej. Tak samo pracujemy w innych segmentach regulowanych. Przy kartonikach na środki ochrony roślin projekt dostarcza klient i to on odpowiada za wymagane oznakowanie, a my drukujemy zgodnie ze specyfikacją.

Do zlecenia wystawiamy dokumentację techniczną ze szczegółowym opisem opakowania wraz z certyfikatami i deklaracjami producentów materiałów użytych do produkcji. Jeżeli projekt graficzny ma powstać u nas, robi go studio graficzne opakowań – wtedy układ treści planujemy od razu pod rozkrój.

Lista kontrolna przed wysłaniem pliku do drukarni

1. Treść oznakowania zatwierdzona po stronie producenta, w wersji ostatecznej.

2. Tekst obowiązkowy na jednolitym tle, bez grafiki pod spodem.

3. Wysokość liter sprawdzona względem progu z rozporządzenia, osobno dla opakowań poniżej 80 cm² największej powierzchni.

4. Kod kreskowy z zachowaną strefą wolną i kontrastem, poza obszarem bigów i sklejenia.

5. Pole bez lakieru zaznaczone w pliku produkcyjnym i opisane.

6. Spady, linie cięcia i bigowania zgodne z rozkrojem od konstruktora.

7. Czcionki zamienione na krzywe, obrazy w docelowej rozdzielczości.

8. Wskazane wersje językowe i to, która z nich idzie na którą ściankę.

Pełne wymagania techniczne prezentuje wpis o pliku do druku opakowania.

Nakład, termin i wycena

Gotowe kartoniki na suplementy diety – pod butelkę, słoiczek, blister i saszetki – Nakon produkuje od 2000 sztuk, przy uzasadnieniu od 1000, w 14 dni roboczych, w trybie pilnym 7–10 dni roboczych. Kilka wariantów tego samego produktu można rozłożyć na wspólnym arkuszu, więc trzy smaki jednej linii w jednakowych kartonikach z różną grafiką to jedno zlecenie z jednym wykrojnikiem.

Kartoniki powstają na kartonie GC1 albo GC2 z certyfikatami ISEGA, a na życzenie klienta drukujemy farbami o niskiej migracji. Projekt konstrukcji jest bez opłaty, makieta wycięta na ploterze jest płatna i wykonywana na życzenie. Wycenę wysyłamy w 24 godziny robocze, przy projektach złożonych do 48.

Podsumowanie

Treść oznakowania przychodzi do drukarni gotowa, a miejsce na kartoniku planuje się przed wykonaniem wykrojnika, razem z polem bez lakieru pod numer partii i datę – to decyzja, którą podejmuje się raz. Jeżeli obowiązkowa treść nie mieści się na ściankach, tańsze od powiększania kartonika bywa przeniesienie części informacji na ulotkę dołączaną.