torba (torebka)
Definicja
Torba (torebka) to opakowanie z papieru otwarte od góry, służące do przenoszenia i wydawania towaru.
W poligrafii to także nośnik marki – zadrukowywany i uszlachetniany jak opakowanie premium. Torby produkuje się z papierów kraft i powlekanych, a w segmencie premium foliuje i zdobi hot-stampingiem.
Konstrukcje różnią się budową dna i boków.
- Torba płaska – prostokątny rękaw bez fałd bocznych i bez dna klockowego, sklejony wzdłuż krawędzi i dna, niekiedy z klapką zamykającą. Powstaje przez wykrawanie, złamywanie i sklejenie arkusza papieru. Mieści produkty płaskie, karty podarunkowe, dokumenty i drobną galanterię.
- Torba fałdowa – z fałdami bocznymi, czyli zakładkami, które składają się na płasko, a po napełnieniu rozszerzają boki. Mieści więcej niż płaska, ale nie ma formowanego prostokątnego dna. Stosuje się ją na pieczywo, wyroby cukiernicze i produkty sprzedawane na wagę.
- Torba krzyżowa – bez fałd bocznych, z dnem formowanym krzyżowo. Po otwarciu dno rozkłada się w prostokąt, a boki pozostają płaskie. To najprostsza z toreb z formowanym dnem, używana jako opakowanie wydawkowe na pieczywo, owoce i drobne artykuły.
- Torba klockowa – z fałdami bocznymi i prostokątnym, krzyżowo formowanym dnem, dzięki któremu po rozłożeniu stoi samodzielnie i mieści produkty o regularnych kształtach. To standardowa konstrukcja papierowych toreb sklepowych i reklamowych z uchwytami. Duże nakłady produkuje się na automatach do toreb, a krótkie serie premium klei się ręcznie, co pozwala na cięższe papiery, foliowanie oraz usztywnienie dna i górnej krawędzi.
Do każdej z tych konstrukcji można dokleić uchwyty – papierowe skręcane lub płaskie, sznurkowe albo wstążkowe. Wkleja się je zwykle pod zawinięty górny mankiet, który przy okazji usztywnia krawędź torby. W handlu detalicznym zadrukowana torba z uchwytami działa jak przenośna ekspozycja marki.