fale A, B, C, D, K, E, F, G, N
Definicja
Fale A, B, C, D, K, E, F, G i N to znormalizowane oznaczenia rodzajów fal tektury falistej, uporządkowane według wysokości fali.
Fala A jest wysoka (około 4–5 mm) i najlepiej amortyzuje, C – średnia (około 3,5–4 mm), B – niska (około 2,5–3 mm), za to odporniejsza na zgniatanie płaskie. D i K oznaczają fale o największych wysokościach, stosowane rzadko. E (około 1–2 mm) to mikrofala, a F, G i N (poniżej około 1 mm) – fale drobne. Te grupy dają najgładszą powierzchnię i trafiają do opakowań jednostkowych z nadrukiem oraz displayów.